از وجود مبارك امام هادى ( عليه السلام ) آثار و احاديث فراوانى در زمينه هاى تربيتى و علمى رسيده است كه اين مختصر را ، گنجايش تمام احاديث منقوله نيست قسمتى از آنها را گلچينى و در اختيار خوانندهء گرامى قرار مىدهيم . 17 . اطاعت پروردگار " هر آنكس كه طاعت و فرمانبردارى پروردگار را پيش گيرد ، هرگز از غضب و خشم مخلوق ، هراسى به دل خود راه نمى دهد " . ( 1 ) توضيح كوتاه : ترس و نگرانى از مردم به علت تخلف از راه راست و پيمودن راه خطا است كه افزون بر ارتكاب معصيت ، پيگردهاى قانونى و مقررات عقوبتى را نيز به دنبال دارد . فردى كه به طاعت خدا پرداخته است علاوه بر داشتن روح قوى و سالم ، چون راه راست و درستى را پيموده است ، تشويش خاطر و اضطراب ندارد و خشم و غضب مردم هم در برابر خشم الهى ، چندان اهميت ندارد عمده آنست كه خدا از انسان راضى و خشنود باشد و بس . 18 . مذمت روزگار " حسن بن مسعود گويد : عازم محضر امام هادى ( عليه السلام ) بودم در بين راه به زمين خوردم و جراحتى به انگشت من رسيد و از طرفى ، با يك اسب سوار برخورد كردم كه شانه ام سخت آسيب ديد . خون آلود ، وارد منزل امام ( عليه السلام ) شدم . با قسمتى از لباسهايم ، جراحتم را پانسمان نمودند تا اينكه خون ، بند آمد . گفتم : امروز عجب روز شومى بود ، خداوند از شر آن مرا نگهدارد ! امام فرمودند : شما كه هميشه با ما هستيد آيا صحيح است كه منطق شما اين گونه بوده باشد ؟ گناه خود را به عهده ى ديگرى مىافكنى كه هيچ گونه تقصيرى ندارد . مگر روزگار چه گناه و تقصيرى دارد كه آن را مورد شماتت قرار داده اى ؟ من يك باره به اشتباه و خطاى خود واقف گشتم ، عرض كردم : استغفار مىكنم و تصميم مىگيرم كه ديگر از اين خطاها مرتكب نشوم . امام ( عليه السلام ) به سخن خود ادامه دادند و

--> 1 . تحف العقول حرانى ص 361 .